Andre Kertesz

Είναι κάποιοι άνθρωποι που σε εμπνέουν χωρίς να ξέρεις το γιατί. Το ανακαλύπτεις όσο παρατηρείς τον εαυτό σου. Μέσα από τις δικές σου εικόνες και σκέψεις. Ο Αντρέ Κερτέζ ήταν και είναι για εμένα ένας τέτοιος άνθρωπος. Η ματιά του αγγίζει τη ψυχή μου. Αυτό το λέω ταύτιση. Όταν δεν έχω έμπνευση, βλέπω δικές του φωτογραφίες και είναι σαν να γεννιέμαι ξανά. Ο Κερτέζ 'λειτούργησε' σε εμένα φωτογραφικά όπως ακριβώς και ο Καβάφης συγγραφικά. Αγάπησα και έδωσα σημασία στη φωτογραφία χάρη σε αυτόν. Στην απλότητα της στιγμής και της καθημερινότητας βρίσκεται η γοητεία.

Με βρίσκουν σύμφωνη τα παρακάτω λόγια του.

«Εάν θέλεις να γράψεις θα πρέπει να μάθεις το αλφάβητο. Γράφεις, γράφεις και στο τέλος κάνεις ωραία γράμματα. Αλλά αυτό δεν είναι σημαντικό. Σημασία έχει αυτό που εκφράζεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τη φωτογραφία. Υπάρχουν φωτογραφίες τεχνικά άρτιες, ακόμα και ωραίες, αλλά δεν εκφράζουν κάτι», εξηγούσε.

Μέσα από όσα έχουν αποτυπωθεί και ειπωθεί βρίσκει κανείς κομμάτια δικά του. Οι απαντήσεις είναι μέσα μας αλλά χρειάζονται 'ξεκλείδωμα'. Μια εικόνα,μια φωτογραφία,ένα κείμενο,μια ομιλία δεν είναι τίποτα χωρίς τον δημιουργό του. Αυτός ο δημιουργός μπορεί να ειναι ο οποιοσδήποτε. Δεν έχει σημασία ποιος είναι. Σημασία έχει τι προκαλεί στον δέκτη,στον παρατηρητή,στον ακροατή. Παρατηρήστε και σκεφτείτε.